Top
  >  ciekawostki   >  Za czym kolejka ta stała?

Rok 1940

Kiedy Niemcy forsowali front francuski, Lizbona szykowała się do wielkiej propagandowej konkwisty. Exposição do Mundo Português, czyli Wystawa Świata Portugalskiego, miała uczcić osiemsetną rocznicę powstania państwa i trzechsetną zrzucenia panowania hiszpańskiego. Wydarzenie ku pokrzepieniu serc było przedsięwzięciem zakrojonym na ogromną skalę. Doskonale współgrało z intensywnym programem zmian ku lepszemu po auspicjami niezawodnego ministra robót publicznych i komunikacji, prezydenta Lizbony i serdecznego przyjaciela Salazara – Duarte Pacheco. Zakup biletu był doskonałym pretekstem do skorzystania z nowo otwartej drogi panoramicznej, która łączyła stolicę z wybrzeżem. U jego boku boku dykator postawił sprawnego w słowie  – António Ferro, spin doktora, który z pełnych ust reżimu wyjmował to, co najpiękniejsze.

Sen o Portugalii

Wybór lokalizacji nie był przypadkowy. Dzielnica portowa Belém to suma wszelkich wspaniałości i wspomnienie czasów, kiedy to grupa brodaczy o wielkim ego dokonała zamachu na istniejący porządek geograficzny. Prace związane z przygotowaniem wydarzenia trwały ponad dwa lata, angażując w kulminacyjnym momencie ponad pięć tysięcy robotników.

Kiedy na frontach zawrzało, roboty wstrzymano, ale tylko na miesiąc. Podczas II Wojny Światowej Portugalia pozostała bowiem neutralna. We frenetycznym dyplomatycznym tańcu umizgów, w tę i we w tę, byle nie za bardzo, pod rękę z aliantem, ślepnąc od blasku niemieckiego złota, zdezorientowane społeczeństwo szukało pewników. W oparach kawiarnianego kosmopolityzmu żyło i piło się na podsłuchu. Pewna niepewność ciążyła bardziej niż wolfram. By zwiększyć retencję należało podnieść morale.

Zdjęcie: Projekt pierwszej wersji Pomnika Odkryć Geograficznych (1940).

 

Zdjęcie:  Konstrukcja pierwszej wersji Pomnika Odkryć Geograficznych – Exposição do Mundo Português, czyli Wystawa Świata Portugalskiego (1940).

Wystawa Świata Portugalskiego

Otwarta w czerwcu 1940 roku Wystawa Świata Portugalskiego trwała  niemalże sześć miesięcy. Zwiedziło ją prawie trzy miliony gości, w zdecydowanej większości krajowych nie zagranicznych. Nie zabrakło jednak nobliwych wyjątków. Sam książe Kentu spacerował po labiryncie historii o powstaniu Portugalii, jej poszukiwaniu nowych światów dla świata,  Hiszpanach na tronie i ich braku oraz niewątpliwych urokach Nowego Państwa. Jego przewodnikiem był bankier Ricardo do Espírito Santo oraz narodowa duma okraszona odpowiednią dawką folkloru i kolonializmu.

 

Zdjęcia: Exposição do Mundo Português, czyli Wystawa Świata Portugalskiego (1940).

Pomnik Odkrywców Geograficznych

W 1940 roku architekt Cottinelli Telmo wraz z rzeźbiarzem Leopoldo de Almeida osiągnęli zenit narodowej chwały i zacumowali go w lizbońskim porcie. Henryk Żeglarz wraz z grupą 32 towarzyszy, wśród których znalazł się sam Vasco da Gama, Ferdynand Magellan, św. Franciszek Ksawery i królowa Filipa Lancaster. Bohaterzy zamarli w dumnym bezruchu. Każdy Portugalczyk wiedział doskonale za czym ta kolejka stała. Monumentalna acz delikatna konstrukcja z żelaza, cementu i tynku gipsowego została zdemontowana w 1958 roku. Solidny pomnik, z betonu i kalcytu, powstał ponownie w 1960 roku, w pięćsetlecie śmierci Henryka Żeglarza. Załoga pozostała jednak bez zmian.  Stoją tak to dziś. Toną w powidokach imperium. A u stóp mają cały świat.

Odkryj z nami Lizbonę!

Tekst: Kaja Łaszczych
Zdjęcia: //padraodosdescobrimentos.pt/galeria/exposicao-do-mundo-portugues/

1
Dodaj komentarz

avatar
1 Comment threads
0 Thread replies
0 Followers
 
Most reacted comment
Hottest comment thread
1 Comment authors
Grazyna Recent comment authors
  Subscribe  
najnowszy najstarszy oceniany
Powiadom o
Grazyna
Gość
Grazyna

Bardzo ciekawy artykul!
To prawda, ze sam rzut oka na pomnik wywiera natychmiastowe wrazenie – Portugalia w czasach swojej swiatowej wielkosci z jej owczesnymi bohaterami. Obobwiazkowy punkt przy okazji zwiedzania Belem.

Call Now Button